ROZDZIAŁ VII- "Tajemnice Huncwotów"

Lily Evans wyszła ze skrzydła szpitalnego dopiero w Noc Duchów i na dodatek pani Pomfrey  po długich namowach wypuściła ją dopiero na ucztę! Gdy weszła do pokoju wspólnego był tłum. Pomimo tego Mary i tak ją zauważyła. Podbiegła do niej, gdy tylko przeszła przez dziurę w portrecie i wyściskała ją bardzo mocno.

-LILY!- krzyknęła Macdonald

-MARY!…MARY! Zaraz znowu zemdleje jak mnie nie puścisz!- krzyknęła Lily

-Okej, okej!- powiedziała Mary z promiennym uśmiechem na twarzy

-Hej Lily! Jak tam?- zapytała Cadrleen

-Spoko!- rzekła Evans

-Jak to się stało, że trafiłaś do skrzydła szpitalnego?- zapytała jakaś pierwszoklasistka z blond włosami

-Nie ważne!- rzekła Lily

-Och! Została napadnięta przez wilkołaka!- wykrzyknęła Mary

W tym momencie padły zduszone okrzyki i wokół Lily, Mary, Cadrleen i blondwłosej pierwszoklasistki zebrał się cały tłum.

-I jak było?- zapytał jakiś chłopak z 3 klasy

-Och! To musiało być straszne- pisnęła dziewczynka z 2 klasy

-Jakim zaklęciem go powaliłaś?- zapytał chłopak z 7 klasy

-Nie ważne dajcie mi spokój!- krzyknęła Lily

-Och nie bądź taka skromna zaatakował ją wilkołak sama widziałam!- krzyknęła Mary

-Nie prawda!

-Widziałam to!

-Jak mogłaś to widzieć skoro stchórzyłaś!- Lily nie wiedziała co ją pchnęło by to powiedzieć, ale potem bardzo tego żałowała.

-Nie Mary to nie tak czekaj!- zawołała Lily i pobiegła za przyjaciółką

-Lily możemy pogadać-zagadnął Lupin

-Nie teraz! Mary czekaj!- krzyknęła Lily

-Och Remus to nie tak się robi. Drętwota! Okej Wingardium Leviosa!-wrzasnął Syriusz po czym Lily przestała się ruszać runęła na podłogę i poleciała w powietrze.-Ok.! To do naszego dormitorium.

         Po paru minutach cała piątka znalazła się w dormitorium chłopców z piątej klasy. Lily odzyskała już czucie w palcach i gdy chciała wybiec do Mary Syriusz i James zasłonili wyjście.

-Okej! Pamiętasz naszą rozmowę w skrzydle szpitalnym?- zapytał Ramus

-Tak.- odparła szybko Lily

-No…to mówiłem Ci, że skoro znasz już mój sekret czas byś poznała też ich sekret. Tylko, że nie powiesz o tym nikomu! A w szczególności nauczycielom!- mówił dalej spokojnie Lupin

-Ja jestem za Przysięgą Wieczystą!- wykrzyknął Syriusz

-Nie będziemy robić Przysięgi Wieczystej! Możemy jej zaufać naprawdę. Przecież sami słyszeliście co mówiła tam na dole pokłóciła się z przyjaciółką by chronić moją skórę!

-Jak sobie chcesz, ale jak wywalą nas ze szkoły to zgadnij kogo będę obwiniać. Tak brawo Ciebie i Evans.- rzekł z przekąsem Black

-Nie wywalą, bo nie powie. Prawda?- zapytał Remus

-Prawda.- odpowiedziała Lily

-Okej to tak. Pamiętasz jak mnie zapytałaś na meczu skąd się wzięły nasze przezwiska?- zapytał Lupin

-Tak –rzekła Lily

-Otóż to nie są przypadkowe słowa… Huh przedstawiam Ci Glizdogona-  w tym momencie Peter Pettigrew zamienił się w szczura- Rogacza-James Potter w jelenia z czymś złotym na  jednym z rogu- i Łapę. Teraz powinno się coś stać z Syriuszem lecz to nie zadziałało-Syriusz dlaczego się nie zmieniłeś?- zapytał Lupin

-Bo jej nie ufam!- wykrzyknął Black. W tym momencie jeleń zaczął dźgać Syriusz swymi rogami (wtedy Lily zrozumiała,że to złote coś jest na ścienie) i ten z naburmuszoną minął zamienił się w wielkiego czarnego psa.

- To Ty mnie uratowałeś. Ty byłeś tym wielkim czarnym czymś. Dzięki.- rzekła Lily

W tej chwili z postaci jelenia powstał James i zapytał:

-A ja to co?

-Nie skomentuję.-rzekła Lily i wyszła do pokoju wspólnego. Jak tam doszła zauważyła, że nikogo tam nie było.

-Pewnie są na uczcie-pomyślała Lily i poszła do swojego dormitorium.

Tam również nikogo nie zastała. Poszła na swoje łóżko i spojrzała na łóżko Mary. Na samą myśl zrobiło jej się smutno, wzięła kartkę koloru fioletowego i napisała list przepraszający po czym położyła go na jej łóżku.